გოფრე ბადეები: პატარა დეტალი, რომლის გარეშეც ზაფხულში ფანჯარას ვერ გააღებ

ზაფხულის ღამეა. ოთახი გახურებულია, გარეთ კი სასიამოვნო გრილი ჰაერი დგას. ფანჯარას აღებ და ხუთ წუთში შუქზე ორი ფარვანა ტრიალებს, კოღო კი ყურთან გიზუზუნებს. ფანჯარას ისევ ხურავ და კონდიციონერს რთავ.

ეს სცენა თბილისის თითქმის ყველა სახლში მეორდება. მიზეზი კი ხშირად ერთი პატარა დეტალია, რომელიც სახლის მშენებლობისას ბოლო მომენტში „მერე ვნახოთ"-ზე გადადის და შემდეგ მთელი ზაფხული გახსენდება.

ამ სტატიაში მარტივად აგიხსნი, რას აკეთებს გოფრე ბადეები, რით სჯობს ისინი ჩვეულებრივ ბადეს და რა უნდა იკითხო შეკვეთამდე, რომ ორ წელიწადში აღარ შეგეცვალოს.

რით განსხვავდება გოფრე ბადე ჩვეულებრივი ბადისგან

ჩვეულებრივი ბადე არის ჩარჩო, რომელსაც ფანჯრის ღიობში ჩასვამ და ის იქ დგას. ან მუდმივად ღიობშია და ხედს ფარავს, ან ზამთრისთვის იხსნება და აივანზე დევს, სანამ არ დაიღუნება ან არ დაიკარგება.

გოფრე ბადე სხვანაირად მუშაობს. ის აკორდეონივით იკეცება: როცა არ გჭირდება, გვერდზე ვიწრო ზოლადაა აკეცილი და თითქმის არ ჩანს; როცა გჭირდება, ფარდასავით გამოწევ და ღიობს ბოლომდე ხურავ. ზამთარშიც ადგილზე რჩება, არსად ინახება და არაფერი უშავდება.

განსაკუთრებით კარგად კარზე ჩანს

ფანჯარაზე ჩვეულებრივი ბადეც გამოგადგება. კარზე, განსაკუთრებით ტერასის ან ეზოს გასასვლელზე, ის უბრალოდ არ მუშაობს, რადგან კარი ხომ უნდა გაიღოს. სწორედ აქ ჩანს გოფრე ბადის აზრი: ის გვერდზე იკეცება და გასვლა-შემოსვლას ხელს არ უშლის. ზაფხულში ტერასის კარი მთელი დღე ღიად შეგიძლია დატოვო, შინ კი არც კოღო შემოვა და არც ფუტკარი.

პრაქტიკული სარგებელი ამით არ სრულდება:

• ჰაერი თავისუფლად დადის, შუქი კი თითქმის არ იკარგება
• ამცირებს მტვრისა და ჭუჭყის შემოსვლას, რაც თბილისის ზაფხულში ცალკე თემაა
• მარტივად ირეცხება, სველი ტილო სრულიად საკმარისია
• დიდ ღიობზეც მზადდება, იქ, სადაც ჩვეულებრივი ჩარჩო უკვე მოუხერხებელია
• ერთხელ დგება და სეზონობით გახსნა-დაკეცვა აღარ გჭირდება

თუ სახლში დიდი პანორამული შემინვა გაქვს, ეს კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია: სამმეტრიან სლაიდერზე ჩვეულებრივი ჩარჩოიანი ბადე უბრალოდ არ ჯდება.

სად იმალება სხვაობა იაფფასიანსა და ნორმალურ ბადეს შორის

ფოტოზე ორივე ერთნაირად გამოიყურება. სხვაობა მესამე თვეში ჩნდება, როცა ერთი ბადე რბილად დადის, მეორე კი ყოველ გაღებაზე ჩერდება და ხელით უნდა გაასწორო.

ქვედა მიმმართველი

ეს ის თხელი ზოლია, რომელზეც ბადე დადის. იაფფასიან ვარიანტში ის მაღალია და ყოველ გასვლაზე გადასაბიჯებელი, ან იმდენად სუსტია, რომ პირველივე დარტყმაზე იღუნება და ბადე მასში ჩერდება. ნორმალურ ვარიანტში მიმმართველი ბრტყელია, ფეხს არ გედება და ბადე ერთი თითით დადის.

თვითონ ბადის ქსოვილი

იაფფასიანი ბადე მზეზე ერთ სეზონში ხუნდება და მყიფე ხდება: ფრჩხილს მოხვდები და ხვრელი რჩება. კარგი ბადე ელასტიურია, ფერს ინარჩუნებს და გარე პირობებს წლების განმავლობაში უძლებს.

ჩამკეტი ზოლი

გოფრე ბადე კიდეზე მაგნიტით ან სპეციალური ზოლით იკეტება. თუ ეს ნაწილი სუსტია, ბადე ბოლომდე არ მიეკვრება ჩარჩოს და ერთი სანტიმეტრის ღრიჭო რჩება. კოღოსთვის ეს სრულიად საკმარისია, შენ კი მთელი ღამე ვერ მიხვდები, საიდან შემოდის.

ჩარჩოს ფერი

იაფფასიანი ბადე ხშირად მხოლოდ ერთ ფერშია და ფასადზე შემდეგ თვალში გცემს. შეკვეთამდე ჰკითხე მწარმოებელს, რა ფერებშია შესაძლებელი ჩარჩო: თუ კარ-ფანჯარა მუქია, ბადის ჩარჩოც მუქი უნდა იყოს. გარედან ის მაშინ თითქმის არ ჩანს და სახლის სახეს არ ცვლის.

გაზომვა

გოფრე ბადე ზუსტად შენი ღიობის ზომაზე მზადდება და აქ ერთი სანტიმეტრი ცდომილებაც ჩანს. ამიტომ ზომა ადგილზე გამზომმა უნდა აიღოს და არა შენ, რულეტით და ტელეფონის კამერით. სერიოზული მწარმოებელი ამას თავისით შემოგთავაზებს.

სახლის მთლიან ბიუჯეტში გოფრე ბადე ყველაზე მცირე ხარჯია. სწორედ ამიტომ არის მასზე ეკონომია უაზრო: ცუდი ბადე ზუსტად იმ სეზონზე გაფუჭდება, როცა ყველაზე მეტად გჭირდება.

როდის იფიქრო ბადეებზე და რა ჰკითხო მწარმოებელს

ყველაზე ხშირი შეცდომა დროა. ბადეებზე ადამიანების უმეტესობა პირველ ცხელ ღამეს იწყებს ფიქრს, ანუ მაისში, როცა კარ-ფანჯარა უკვე დიდი ხანია დაყენებულია. ხშირად ირკვევა, რომ პროფილზე ბადის დასაჯდომი ადგილი აღარ არის და ან დამატებითი ჩარჩო სჭირდება, ან კომპრომისზე მიდიხარ.

სწორი დრო არის მაშინ, როცა ალუმინის კარ-ფანჯარას უკვეთავ. ერთი გამზომი ერთდროულად იღებს ორივე ზომას, პროფილი თავიდანვე ბადესთან ერთად იგეგმება და მონტაჟის ბრიგადა ერთხელ მოდის, ორჯერ არა.

და ერთი რამ, რაც ფულს დაგიზოგავს: ბადე მხოლოდ იმ ღიობს სჭირდება, რომელსაც ნამდვილად აღებ. ყრუ შემინვას ბადე საერთოდ არ უნდა, იმ ფანჯარას კი, რომელსაც წელიწადში ორჯერ თუ გააღებ, ხშირად აზრი არ აქვს. საძინებელი, სამზარეულო და ტერასის კარი პირველ რიგში უნდა დაფარო.

შეკვეთამდე კი ეს ოთხი კითხვა დასვი:

• ბადე ჩემს პროფილზე პირდაპირ დაჯდება, თუ დამატებითი ჩარჩო სჭირდება?
• ქვედა მიმმართველი რამდენად დაბალია და გადასაბიჯებელია თუ არა?
• რამდენ ხანში მზადდება და ვინ აყენებს?
• რა გარანტიას იძლევით და ვის დავურეკო, თუ ბადე გაფუჭდა?

ბოლო კითხვა ყველაზე მნიშვნელოვანია. ნამდვილი გარანტია ნიშნავს ცოცხალ ნომერს, რომელზეც ერთი წლის შემდეგაც გიპასუხებენ, და არა ლამაზ დაპირებას შეკვეთის დღეს. მწერებისგან დამცავ გოფრე ბადეებს ჩვენც ვამზადებთ, კარზეც და ფანჯარაზეც, იმავე ევროსტანდარტის მასალით, რითაც კარ-ფანჯარას.

ერთი გაფრთხილება, რომელსაც იშვიათად გეუბნებიან

ბადე მწერისგან იცავს, ადამიანისგან არა. ის მსუბუქი კონსტრუქციაა და დამცავ ბარიერად არ გამოდგება. თუ სახლში პატარა ბავშვი ან კატა გყავს, ღია ფანჯარას ბადე უსაფრთხოს არ ხდის, თუმცა გარედან სწორედ ასე გამოიყურება. ამ საკითხს ცალკე პასუხი აქვს: ფურნიტურაზე გახსნის შემზღუდველი მექანიზმი. ჰკითხე მწარმოებელს, შენს კარ-ფანჯარაზე ეს შესაძლებელია თუ არა.

მოვლა, რომელიც წელიწადში ოცი წუთია

სეზონის ბოლოს ბადე სველი ტილოთი გაწმინდე და ქვედა მიმმართველი მტვრისგან გაასუფთავე. სულ ეს არის. წნევიანი რეცხვა არ სჭირდება და არც სპეციალური საშუალებები. ერთადერთი, რასაც ყურადღება უნდა მიაქციო: ბადე ყოველთვის სახელურით გამოწიე და არა თვითონ ქსოვილზე ხელის წაჭერით. ასე ის წლების განმავლობაში სწორად დადის.

დასკვნა

გოფრე ბადე არც სახლის ყველაზე ძვირი ნაწილია და არც ყველაზე შესამჩნევი. სამაგიეროდ, სწორედ ის განსაზღვრავს, ზაფხულში ღია ფანჯარასთან ისვენებ თუ დაკეტილ ოთახში კონდიციონერის ხმას უსმენ და გაგრილების გადასახადს ზრდი.

პრინციპი იგივეა, რაც მთელ კარ-ფანჯარაში: ერთხელ შეუკვეთე ნორმალური და წლების განმავლობაში აღარ გაიხსენებ.