მინის მოაჯირი ტერასაზე: უსაფრთხოება, რომელიც ხედს არ ჭრის

ტერასა ხშირად სახლის საუკეთესო ადგილია. საღამოს იქ სვამ ყავას, ზაფხულში იქ სხედან სტუმრები, და ხედი, რომლისთვისაც ეს ადგილი აირჩიე, სწორედ იქიდან იშლება.

მერე დგება მოაჯირის დრო და ორ სურვილს შუა ხვდები. ერთი მხრივ გინდა, რომ ბავშვი ტერასაზე უსაფრთხოდ დარბოდეს. მეორე მხრივ არ გინდა, რომ რკინის ღობემ სწორედ ის ხედი დაგიფაროს, რომლისთვისაც ამდენი გადაიხადე.

ამ სტატიაში მარტივად აგიხსნი, რისგან შედგება მინის მოაჯირი, რა ხდის მას უსაფრთხოს და რა უნდა ჰკითხო მწარმოებელს, სანამ შეუკვეთავ.

რკინის მოაჯირი ხედს აქუცმაცებს, მინის მოაჯირი კი ტოვებს

დაჯექი ტერასაზე სკამზე და თვალი გაუყევი ქალაქს. ჩვეულებრივი მოაჯირის შემთხვევაში მჯდომარე ადამიანის თვალი ზუსტად რკინის მილებში ხვდება. ხედი ნაჭრებად იყოფა და ტერასა უფრო პატარა ჩანს, ვიდრე სინამდვილეშია.

მინასთან ეს პრობლემა უბრალოდ არ არსებობს. ხედი მთლიანად რჩება, დღის სინათლე თავისუფლად შემოდის უკან მდებარე ოთახშიც და სივრცე თვალით ორჯერ დიდი ეჩვენება ადამიანს.

არის კიდევ ერთი, სრულიად პრაქტიკული მოგება. კოჯორში, წყნეთსა თუ საგურამოში ქარი ტერასაზე ჯდომას ხშირად უბრალოდ შეუძლებელს ხდის. მინა ქარს აჩერებს, სუფრა ადგილზე რჩება და ტერასით სარგებლობა გაზაფხულზე ერთი თვით ადრე იწყება.

და ბოლოს, მოვლა. შეღებილი რკინა თბილისურ წვიმასა და ზამთარს დიდხანს ვერ უძლებს: საღებავი სკდება, კუთხეებში ჟანგი ჩნდება და ორ-სამ წელიწადში ხელახლა შეღებვა გჭირდება. კარგად დამუშავებული ალუმინის დამჭერი და მინა კი წლების განმავლობაში მხოლოდ დასუფთავებას ითხოვს.

მინა ხომ დაბინძურდება?

ეს კითხვა ყველას აქვს და პასუხი გულახდილი უნდა იყოს: დიახ, მინაზე წვიმის კვალი უფრო ჩანს, ვიდრე შეღებილ რკინაზე. სხვაობა ისაა, რომ მინა სუფთავდება, რკინას კი ხელახლა ღებავენ.

პრაქტიკაში ეს ასე გამოიყურება: სეზონში ორჯერ თბილი წყალი, ჩვეულებრივი საშუალება მინისთვის და რბილი ტილო. სულ ესაა. მშენებლობის დამთავრებიდან პირველ თვეებში კვალი უფრო ხშირად ჩნდება, რადგან ჰაერში ბევრი მტვერი დგას, მერე კი ეს ბევრად იშვიათდება.

ერთადერთი, რაც არ უნდა გააკეთო: აბრაზიული ფხვნილი და ლითონის სახეხი არც მინას უხდება და არც ალუმინის პროფილს. ერთხელ გახეხილი ზედაპირი უკან აღარ ბრუნდება.

უჩარჩო თუ სახელურიანი

ორივე ვარიანტი ნორმალურია, უბრალოდ სხვადასხვა გემოვნებისთვისაა. უჩარჩო მოაჯირი, სადაც მინა ქვედა პროფილიდან ამოდის და ზემოთ არაფერი აქვს, ყველაზე სუფთად გამოიყურება და ხედს პრაქტიკულად საერთოდ არ ეხება. ზედა სახელურიანი ვარიანტი ოდნავ უფრო ხილულია, სამაგიეროდ ხელის დასაყრდნობი აქვს, რაც ხანდაზმულ მშობლებთან და პატარა ბავშვებთან ერთად ცხოვრებისას ნამდვილად გამოგადგება.

თუ ტერასაზე დიდი შემინვაც გინდა, პანორამულ შემინვაზე ცალკე სტატია გვაქვს, იქ ზომებზე და ღირებულებაზეც ვწერთ.

რა ამაგრებს მინის მოაჯირს და რატომ არის ის უსაფრთხო

ბევრს ჰგონია, რომ მინა სუსტია და ტერასაზე მას სანდოობა აკლია. სინამდვილეში მოაჯირში დაყენებული მინა და ის მინა, რომელსაც ჩვეულებრივ ფანჯარაში ხედავ, ორი სხვადასხვა რამეა. მთელი უსაფრთხოება სამ დეტალზე დგას.

1. თავად მინა

მოაჯირისთვის იყენებენ ტრიპლექსს, ანუ ლამინირებულ მინას: ორი დამუშავებული მინა, რომელთა შორის გამჭვირვალე ფენაა ჩადებული. ძლიერი დარტყმისას ასეთი მინა სკდება, მაგრამ ნამსხვრევები ფენაზე რჩება და ქვევით არ ცვივა. ტერასაზე, სადაც ბავშვი დარბის, სხვა ვარიანტი უბრალოდ არ განიხილება.

2. დამჭერი პროფილი

მინას ან ქვედა ალუმინის პროფილი იჭერს, ან წერტილოვანი დამჭერები. აქ ორი კითხვაა მნიშვნელოვანი: რისგან არის დამჭერი და რაშია ჩამაგრებული. ალუმინი ანოდირებული ან ფხვნილით შეღებილი უნდა იყოს, თორემ ნესტთან ერთად სახეს დაკარგავს. ჩამაგრება კი ბეტონში უნდა მოხდეს და არა მოჭიმულში ან ფილის ქვეშ არსებულ სუსტ ფენაში. სწორედ აქ იმალება იაფი შეთავაზების ნამდვილი ფასი: ზემოდან ორივე ერთნაირად გამოიყურება, სხვაობა კი მესამე წელს გამოჩნდება.

3. მონტაჟი

სწორად დაყენებული მოაჯირი ზუსტად ვერტიკალურია, ჰერმეტიზაცია სუფთად აქვს გაკეთებული და წყალი მის ქვეშ არ ჩერდება. ცუდი მონტაჟისას ერთ წელიწადში პროფილის ქვეშ ნესტი გროვდება, ჩამაგრება სუსტდება და მოაჯირი ოდნავ თამაშს იწყებს. ეს ზუსტად იგივე ლოგიკაა, რაც ალუმინის კარ-ფანჯარაში: კარგი მასალაც კი ფუჭდება, თუ ცუდად დაიდგა.

რა შეამოწმო, სანამ მინის მოაჯირს შეუკვეთავ

შეთავაზების მიღებისას ეს ექვსი კითხვა დასვი. პასუხები მაშინვე გაჩვენებს, ვისთან გაქვს საქმე.

• ტრიპლექსია მინა თუ არა და რა სისქის? ბუნდოვან პასუხს „ხარისხიანი მინაა" ფასი არ აქვს.
• რაშია ჩამაგრებული დამჭერი, ბეტონში თუ მოჭიმულში? ეს ერთი კითხვა ყველაზე მეტს ამბობს სამუშაოს ხარისხზე.
• რა სიმაღლისაა მოაჯირი? ტერასაზე სტანდარტულად დაახლოებით 110 სმ-ს იღებენ. დაბალი მოაჯირი ფოტოზე ლამაზია, ცხოვრებაში კი საშიში.
• როგორია ალუმინის დამუშავება? ანოდირებული ან ფხვნილით შეღებილი პროფილი წლების მერეც ისევე გამოიყურება, როგორც პირველ დღეს.
• ვინ აზომავს ადგილზე? ტელეფონით ნაკარნახევი ზომებით შეკვეთა ერთ-ერთი ყველაზე ხშირი და ყველაზე ძვირი შეცდომაა.
• ვინ მოვა, თუ სამი წლის მერე რამე გამოჩნდა? აირჩიე ის, ვინც ნამდვილ გარანტიას გაძლევს და ვისაც წლების შემდეგაც იპოვი.

და კიდევ ერთი, პატარა, მაგრამ საჭირო რჩევა: მოაჯირი მაშინ შეუკვეთე, როცა ტერასის იატაკის ფენები უკვე გადაწყვეტილი გაქვს. თუ ჯერ მოაჯირი დაიდგა და მერე ფილა დაემატა, სიმაღლე იკლებს და ჩამაგრებაც რთულდება.

მინის მოაჯირში ფასს თავად მინა კი არა, ის ქმნის, რაც მინას იჭერს. ეკონომია დამჭერსა და მონტაჟზე ყველაზე ცუდი გადაწყვეტილებაა, რაც ამ სამუშაოში შეიძლება მიიღო.

დასკვნა

მინის მოაჯირი დეკორაცია არ არის. ეს არის ის ადგილი სახლში, სადაც უსაფრთხოება და ხედი ერთმანეთს არ ეჯიბრება: ბავშვი დაცულია და ხედი ხელუხლებელი რჩება. ერთადერთი პირობა ისაა, რომ სწორი მინა, სწორი დამჭერი და სწორი მონტაჟი ერთად უნდა შეხვდეს ერთმანეთს.

ტერასას სახლში ერთხელ აკეთებ. თუ პირველივე ჯერზე გამძლე მასალას და სანდო მწარმოებელს აირჩევ, მერე მასზე ფიქრი აღარ მოგიწევს. გრძელვადიან ექსპლუატაციაში სწორედ ეს გამოდის ყველაზე იაფი გზა.